Generic selectors
Exact matches only
جستجو بر اساس عنوان
جستجو بر اساس مطلب
Post Type Selectors
بر اساس دسته بندی
آی تی
اصناف و صنایع
اقتصاد
امور زنان
بلاکچین و ارز دیجیتال
بهترین ها
تعمیرات
تغذیه
تکنولوژی
حیوانات خانگی
خانه و دکوراسیون
داستان کوتاه/ نقد ادبی
دسته‌بندی نشده
رابطه و ازدواج
رهبری و مدیریت
روان‌شناسی
رویدادها
سبک زندگی
سرگرمی
سلامت
سلامت عمومی
طراحی وبسایت
گردشگری
مارکتینگ
محیط زیست
مد و زیبایی
مدیریت و کسب‌وکار
موبایل و کامپیوتر
موسیقی
نوشته های خواندنی
هنر و ادبیات
هنرهای تجسمی
ورزش
خانه @ سبک زندگی @ امور زنان @ زن، زندگی، آزادی راه زیادی را پیموده است!

زن، زندگی، آزادی راه زیادی را پیموده است!

by | 22 آبان 1401 | امور زنان, سبک زندگی | 0 comments

زنان ایرانی همیشه در جنبش‌های ملی و جهانی حضور فعالی داشته‌اند، اما این بار آن‌ها رهبران یک اعتراض مردمی هستند. زن، زندگی، آزادی، شعاری که از آخرین روزهای شهریور ماه 1401 در تمام نقاط ایران و جهان طنین‌انداز شده و عامل اتحاد زن و مرد، پیر و جوان و نوجوان، فارس و ترک و کرد و لر و بلوچ و عرب و … شده است. شعاری که از بطن زایش و تحمل سختی‌ها و فشارها برای جوانه زدن بیرون آمده است. همچون جنینی که از دل تاریکی و فشار شکم مادر چشم به جهان می‌گشاید.

در تاریخ 25 شهریور 1401 مهسا امینی، دختر جوان 22 ساله اهل سقز که توسط ماموران گشت ارشاد به ساختمان پلیس امنیت اخلاق وزراء برده شده بود، در همانجا بیهوش شده و به بیمارستان منتقل شد که متاسفانه پس از چند روز فوت شد. بهتر است به جزییات این حادثه تلخ نپردازیم، چرا که رسانه‌های داخلی زیادی با صداقت و شفافیت کامل به بررسی این موضوع پرداخته‌اند! هرچند این اتفاق ناگوار باعث شد تا داغدار یک دختر جوان ایرانی شویم، اما سالیان سال است که زنان و دختران ایرانی بار روانی زیادی را از پلیس اخلاق! متحمل می‌شوند.

بعد از این اتفاق شوم بود که اعتراضات زیادی در شهرهای مختلف ایران شکل گرفت. در مراسم خاکسپاری مهسا امینی، جمعیت زیادی گرد هم آمدند و شعار زن، زندگی، آزادی سر دادند. نقطه شروع همه گیر شدن این شعار، از همین مراسم بود. خیلی زود اعتراضات مدنی در همه شهرهای بزرگ و کوچک ایران و همینطور در رسانه‌ها شکل گرفت. تمرکز اصلی این اعتراضات بر روی بی عدالتی‌های بسیار در مورد حقوق زنان بود و کنشگران اصلی آن نیز زنان بودند. البته حمایت مردان و پسران جوان از این اعتراضات نیز غیر قابل انکار است. زنان خشم و اعتراض خود را بصورت نمادین با آتش زدن روسری‌های خود در مقابل جمعیت مردم نشان می‌دادند. در نقطه به نقطه ایران و جهان نیز، زنان بسیاری در حمایت و همبستگی با زنان ایران موهای خود را قیچی می‌کردند.

همچنین بخوانید  لیست بهترین شغل های پاره وقت پولساز برای خانم ها

نگاهی به تاریخ

این اعتراضات، اتفاقی بی سابقه و جدید نیستند. بیایید کمی به عقب برگردیم و در تاریخ معاصر ایران قدم بزنیم. از زمان قاجار و مدتی قبل از انقلاب مشروطه در ایران، کنش‌های اجتماعی بسیاری در حمایت از حقوق زنان و پس گرفتن کم‌ترین حقوق شهروندی آن‌ها از جمله سوادآموزی و مدرسه رفتن از چنگال حکومت‌های متحجر شکل گرفته است. قوانینی که زنان را سرکوب و برابری حقوق آن‌ها با مردان را به رسمیت نشناخته است. پس از قاجار، اگرچه نقش اصلی زنان در به ثمر رساندن انقلاب 57 بطور چشمگیری نادیده گرفته شده است، اما حمایت آن‌ها _چه از حزب‌های اسلامی و چه از حزب‌های سکولار_ غیر قابل اجتناب است.

همچنین بخوانید  چگونه می‌ توان احساس خوشبختی کرد؟

اما بعد از انقلاب 57، حتی زمانی هم که تمام وعده و وعیدهای جمهوری اسلامی مبنی بر بازگرداندن اعتبار زنان، به یک سیستم مردسالار و اسلامی تغییر کرد، زنان ایرانی همچنان به درخواست‌هایشان برای داشتن نقش‌های سیاسی و اجتماعی ادامه دادند. مدت کوتاهی بعد از تاسیس جمهوری اسلامی در فروردین 1359، زنان در اعتراض به قانون حجاب اجباری مبنی بر پوشاندن بدن و موهایشان به خیابان‌ها آمدند.

پس از آن، نه تنها حجاب برای زنان اجباری شد، بلکه تفکیک جنسیتی نیز در ایران شکل گرفت. خطوط جداکننده زن و مرد در شهرها کشیده شد، فضاهای مخصوص بانوان تاسیس شد، ورود زنان به استادیوم‌های ورزشی ممنوع شد و تمام این اقدامات زن ستیزانه تحت عنوان ستون‌های جمهوری اسلامی انجام می‌شدند؛ اقداماتی بشدت نمادین و غیرقابل مذاکره.

از سال 59 به بعد، زنان ایرانی برای ارتقاء جایگاه و شرایط خود اعتراضات و دادخواست‌های زیادی را ترتیب دادند و چالش‌های قانونی زیادی را از سر گذرانده‌اند. هر زمانی که موقعیت مطلوبی پیش می‌آمد، سازمان‌های متشکل از زنان در پی ایجاد تغییراتی در وضعیت خود با همکاری با نهادهای دولتی برای مثال در دوران تصدی گری و ریاست اصلاح طلبانه پنجمین رییس جمهور، بودند. در دوران ریاست جمهوری ایشان، نمایندگان زن مجلس، سیاست‌هایی را مبنی بر اعتدال و مبارزه با سخت‌گیری‌ها و پیچیدگی‌هایی که جامعه روحانیت تحمیل کرده بود اتخاذ کردند.

همچنین بخوانید  انواع خدمات ناخن کدامند؟

نمی‌شود اعتراضات 1401 را مقوله‌ای جدا از تمام جنبش‌های قبلی که بصورت پراکنده در طول سالیان متمادی شکل گرفته بودند، در نظر گرفت. برای مثال جنبش سبز در سال 88 که بزرگ‌ترین تجمع مردمی بعد از انقلاب 57 بود که در پی نارضایتی‌های مردمی برای تورم افسار گسیخته و تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران شکل گرفت. در سال 96 ناآرامی‌هایی بخاطر شرایط بد اقتصادی بوجود آمد. در سال 98 در پی گران شدن ناگهانی بنزین، اعتراضات سراسری در اکثر شهرهای ایران شکل گرفت که با سرکوب شدید مردم و قطع شدن سراسری اینترنت در کل کشور همراه بود و فاجعه اسفناک 98 روی داد.

آری! زن، زندگی، آزادی راه درازی را پیموده است تا به این جایگاه برسد و ایرانیان تمام قد از آن دفاع کنند. در کنار ناعدالتی‌هایی که بر زنان، که 51% جامعه ایران را تشکیل می‌دهند، روا رفته است، ایجاد شرایط بد اقتصادی و سوء مدیریت بر اوضاع کشور، مردم را بر تحقق شعار زن، زندگی، آزادی مصمم کرده است.

 فارغ از نگاه‌های فمینیستی، اینک اکثریت مردان جامعه این را پذیرفته‌اند که اگر حال زنان خوب نباشد، حال جامعه خوب نیست. و اگر حال جامعه خوب نباشد، حال زندگی هیچکس خوب نیست.

unknown 2
unknown 2

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نویسندگان فعال

مطالب مرتبط