امپرسیونیسم یک جنبش هنری مهم در قرن 19 بود. امپرسیونیستها نقاشیهای بسیار محبوبی از جمله رقصندگان ادگار دگا، ناهار مهمانی قایقرانی اثر رنوار و نیلوفرهای آبی مونه خلق کردند. اما اینها همه هنرمندان و نقاش های معروف مرد بودند و چندین امپرسیونیست زن با استعداد نیز وجود داشتند. این زنان هنرمند سهم مهمی در جنبش و هنر داشتند.
در زیر، با تاریخچه هنر امپرسیونیسم آشنا شوید و سپس در مورد هنرمندان زنی بخوانید که شاهکارهای خیره کنندهای به سبک امپرسیونیست خلق کردند.
فهرست
جنبش امپرسیونیستی
این جنبش هنری در اواسط قرن نوزدهم در پاریس آغاز شد. اگرچه نقاشی ها ممکن است امروز کلاسیک به نظر برسند، در آن زمان چنین نبودند. هنرمندانی که «امپرسیونیست» نامیده شدند (نام نقاشی کلود مونه، طلوع آفتاب) در آن زمان رادیکال بودند.
آنها در آن زمان شکل هنری به سبکهای رایج را رد کردند. جامعه هنر معاصر که توسط L’Academie des Beaux-Arts کنترل میشد، به پرترهها، صحنههای تاریخی و موضوعات مذهبی علاقه داشت.
امپرسیونیست های مرد و زن فرانسوی مناظر و تصاویری از زندگی روزمره را نقاشی میکردند که امپرسیونیستهای زن مانند مری کاسات در میان آنها بود. آنها برداشتهای واقعی از آنچه دیدند و تجربه کردند ایجاد کردند. نمایشگاههای امپرسیونیستی در دهههای 1870 و 1880 به اوج خود رسیدند. نقاشان امپرسیونیست اغلب در هوای آزاد یا در فضای باز نقاشی میکردند. آنها اغلب از نگاهی نزدیک به سوژهها و نور طبیعی بهره میبردند.
ویژگی های هنر امپرسیونیست چیست؟
امپرسیونیستها از پیشرفتهای اندکی در تکنولوژی و جامعه بهرهمند شدند. اولاً، خود رنگ در اواسط اواخر قرن نوزدهم به آسانی در دسترس بود و قیمت کمتری داشت. همچنین رنگهای متنوعتری در دسترس بود.
به غیر از آن، برخی از ویژگیهای هنر امپرسیونیستی عبارتند از:
- ضربات قلم مو کوتاه و ضخیم
- رنگ مرطوب روی رنگ مرطوب قرار میگیرد و اجازه میدهد رنگها به آرامی مخلوط شوند و لبههای نرمی ایجاد کنند.
- بومهای رنگ روشن (نقاشان قبلی از پس زمینه تیره استفاده میکردند)
- توجه به سایه و نور طبیعی به دلیل تمایل به رنگ آمیزی هوای عمومی. امپرسیونیستها اغلب بر سایهها و بازتابها تأکید میکردند.
- ترکیب کمی رنگ برای تأکید بر کنتراست
- از دیدگاه فلسفیتر، امپرسیونیستها به دنبال به تصویر کشیدن زیبایی در زندگی روزمره بودند. آنها همچنین به ایجاد حس زمان و کاوش در مفهوم زمان به عنوان یک کل علاقه داشتند.
1. آملی بیوری-سورل
تولد: 1849، بارسلون
درگذشت: 1924، پاریس
آملی بیوری-سورل اولین نفر امپرسیونیست زن در این لیست، آموزش رسمی هنری خود را در آکادمی جولیان در پاریس دریافت کرد. او به یک هنرمند پرتره موفق تبدیل شد و به طرز ماهرانهای پرترهها (موضوع سنتی) و تکنیکهای امپرسیونیستی را در هم آمیخت. او اساساً قبل از پایان زندگی خود مدرسه را اداره میکرد.
او به کمک حامیان مرد، به ویژه لئون بونات و همسرش، رودولف جولیان، متکی بود. بیوری-سورل تا سال 1895 با او ازدواج نکرد، مدتها بعد از اینکه او به عنوان یک هنرمند نامی برای خود دست و پا کرد. در واقع، همتایان مرد او اغلب کار او را مردانه توصیف میکردند، علیرغم اینکه «فقط یک زن» بود.
شهرت او در سال 1875 آغاز شد، زمانی که سالن پاریس آثار او را به نمایش گذاشت. این سالن پاریس، نمایشگاه رسمی L’Academie des Beaux-Arts، پیشرو صحنه هنر پاریس بود. او در سالهای آینده جوایز متعددی از جمله مدال برنز در نمایشگاه جهانی 1889 و تحسین زیادی برای یک پرتره از خود در سالن پاریس به دست آورد.
2. آنا آنچر
متولد: 1859، اسکاگن، دانمارک
درگذشت: 1935، اسکاگن، دانمارک
تنها عضو «نقاشان اسکاگن» که در واقع در شهر کوچکی در شبه جزیره جیلند متولد شد، آنا آرچر یک امپرسیونیست دانمارکی با نفوذ بود.
او در سنین جوانی در محلی شهرت یافت و به تحصیل در کالج نقاشی Vilhelm Kyhn در کپنهاگ ادامه داد. او همچنین در پاریس تحصیل کرد اما به زادگاهش اسکاگن بازگشت. او در اسکاگن با مایکل آنچر، نقاش مرد آشنا شد و با او ازدواج کرد.
بیشتر آثار انچر صحنههایی از زندگی در شبهجزیره جیلند و بهویژه در اسکاگن را به تصویر میکشیدند. اگرچه او صحنههای داخلی را ترجیح میداد، اما همچنان با نور بازی میکرد و به سبک حرکت امپرسیونیستی نقاشی میکرد.
آثار او هنر دانمارک را در نمایشگاههای سراسر جهان به نمایش گذاشته است. برخی از مشهورترین نقاشیهای او عبارتند از سورگ (1902) و یک تشییع جنازه (1891).
3. آنا بیلینسکا-بوهدانوویچ
تولد: 1854، اوکراین امروزی
درگذشت: 1893، ورشو
Anna Bilinsa-Bohdanowicz یک هنرمند لهستانی بود که در امپراتوری روسیه بزرگ شد. او زیر نظر وویچ گرسون در ورشو تحصیل کرد اما در نهایت در سال 1882 به پاریس (قلب صحنه هنر اروپا) نقل مکان کرد.
او در L’Academie Julian نزد ماری باشکیرتسف تحصیل کرد و بعداً در مدرسه تدریس کرد. او برای چندین اثرش، از جمله سلف پرتره در نمایشگاه جهانی 1889، آکادمی سلطنتی هنر در لندن و یک نمایشگاه بینالمللی هنری در برلین در سال 1891، به رسمیت شناخته شد.
او با پرترههایش به ویژه از زنان به شهرت رسید. منتقدان هنر به شدت و تکنیک دراماتیکی که او برای انتقال احساسات، عمق و حرکت استفاده میکرد، توجه میکنند. پس از مرگ، یکی از معروفترین نقاشیهای او به A Negress تبدیل شد که پس از جنگ جهانی دوم ناپدید شد اما بازیابی شد.
او خود را وقف کمک به دیگر نقاشان زن کرد. او قصد داشت یک سالن پاریس را در ورشو افتتاح کند اما قبل از تحقق این رویا درگذشت.
4. آنا الیزابت کلمپکه
متولد: 1856، سانفرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: 1942، سانفرانسیسکو
آنا الیزابت کلمپکه یک آمریکایی است، اگرچه بیشتر دوران کودکی و بزرگسالی خود را در اروپا گذراند. او در آنجا در چندین مدرسه معتبر از جمله L’Academie Julian تحصیل کرد. او در آنجا با تونی رابرت فلوری تحصیل کرد.
کلمپکه در چندین نمایشگاه در سالن دو پاریس شرکت کرد و جوایز متعددی را از آن خود کرد. او به جای تکیه بر حمایت مرد، با هنرمند زن معروف رزا بونهور آشنا شد و چندین سال با او سفر کرد و پرتره او را نقاشی کرد و زندگی نامهاش را نوشت.
Bonheur استودیوی خود را برای Klumpke ساخت. او در آنجا تعدادی از مشهورترین آثار خود را خلق کرد. او به خاطر نقاشی پرتره های زنان مدرن (از جمله الیزابت کدی استانتون)، که عمق و شدت را منتقل می کند، شناخته شده است.
5. آنی استبلر هاپف
تولد: 1861، سوئیس
درگذشت: 1918، زوریخ
آنی هاپف یک نقاش سوئیسی بود که آکادمی جولیان به شدت بر او تأثیر گذاشت. او پس از ترک سرپرستی کارل گوسو در برلین در سال 1882، در آنجا تحصیل کرد و با همکار هنرمند (و شریک احتمالی) اوتیلی رودرشتاین سفر کرد. او هشت سال را در پاریس گذراند و بارها در سالن آثارش را به نمایش گذاشت.
در سال 1890 او به کشور خود بازگشت و بیشتر بقیه عمر خود را در سوئیس گذراند. انجمن هنرهای زیبای سوئیس آثار او را در سال 1894 به نمایش گذاشت. آثار او به دلیل مواجهه با موضوعات وحشیانه یا گروتسک شناخته شده است، همانطور که در یکی از معروفترین نقاشیهای او، کالبد شکافی دیده میشود.
6. آنی لوئیس سوینرتون
متولد: 1844، منچستر، انگلستان
درگذشت: 1933، جزیره هیلینگ، بریتانیا
آنی سوینرتون یک نقاش امپرسیونیست منتقد بود که از زنان در جنبش حق رای حمایت میکرد. او تحصیلات خود را در خانه در مدرسه هنر منچستر آغاز کرد اما به آکادمی جولیان منتقل شد.
او بیشتر دوران حرفهای خود را در رم با همسرش، مجسمهساز معروف جوزف سوینرتون گذراند. آنها در میان هنرمندان دیگر از جمله جان سینگر سارجنت زندگی میکردند. او به او کمک کرد تا اولین زنی باشد که در سال 1922 به عضویت آکادمی سلطنتی هنر بریتانیا انتخاب شد.
سویننرتون بیشتر به خاطر نقاشی پرتره و نمادگرایی در آثارش شهرت دارد. او تحت تأثیر هنرمندان مختلفی از جمله رامبراند و جان اورت میلایس، معاصرانش قرار گرفت.
او استعدادی برای انتقال شخصیت در پرترههایش و استفاده از قلمهای سبک و پهن داشت و اغلب با نقاشی برهنهها، مانند کوپید و روان (1890) همسالان مرد خود را شوکه میکرد.
7. آستا نورگارد
متولد: 1853، اسلو، نروژ
درگذشت: 1933، اسلو
این نقاش نروژی تحصیلات هنری خود را در اسلو آغاز کرد، اما مانند بسیاری دیگر از زنان امپرسیونیست، در پاریس در آکادمی جولیان و همچنین در برلین زیر نظر ایلیف پترسون تحصیل کرد.
زمانی که از 1879 تا 1884 در پاریس بود، در نمایشگاههای امپرسیونیستی متعددی از جمله نمایشگاه جهانی شرکت کرد. او در آنجا برای پرترههایش محبوبیت پیدا کرد. این استعداد خاص به او اجازه داد سفر کند و چهرههای برجستهای مانند ادوارد مونک را نقاشی کند.
پس از بازگشت به نروژ، چندین نمایشگاه انفرادی در Blomquist Kunsthandel برگزار کرد و در نمایشگاههای دیگر شرکت کرد. در سال 1920، پادشاه نروژ مدال طلای شایستگی کشور را به خاطر کمکهایش به جنبش امپرسیونیستی و کشور خود به او اعطا کرد.
شما میتوانید آثار او را در چندین موزه اروپایی از جمله گالری ملی هنر در اسلو ببینید.
8. برت موریسو
متولد: 1841، بورژ، فرانسه
درگذشت: 1895، پاریس
برت موریسو یک امپرسیونیست اولیه بود که برای اولین بار آثار خود را در سال 1865 در سالن معتبر پاریس به نمایش گذاشت.
با این حال، آکادمی هنرهای زیبا او و بسیاری از همتایان مردش را پس از شرکت در اولین نمایشگاه امپرسیونیستی در سال 1874 رد کرد. در این زمان، موریسو راحتتر روی رنگ روغن کار میکرد، رسانه مورد علاقه امپرسیونیستها.
او آثار خود را در کنار ادگار دگا، کلود مونه، پیر آگوست رنوار و دیگر امپرسیونیستهای مشهور به نمایش گذاشت. موریسو در تمام هشت نمایشگاهی که توسط امپرسیونیستها سازماندهی شده بود به جز یکی شرکت کرد، قبل از اینکه جامعه هنری آنها را به طور گسترده بپذیرد.
به عنوان یک زن اولیه امپرسیونیست، او به شدت بر هنرمندان دیگر تأثیر گذاشت. اگرچه او با برادر ادوارد مانه ازدواج کرده بود، اما به طور مداوم استقلال هنری خود را حفظ کرد. همچنین هیچ دشمنی مری کاسات برت موریسوت وجود نداشت. این دو زن با هم دوست بودند.
برخی از معروفترین نقاشیهای موریسو شامل Reading است که در فضای باز کشیده و Woman at Her Toilette.
9. سیسیلیا بوکس
متولد: 1855، فیلادلفیا، پنسیلوانیا، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: 1944، گلاستر، ماساچوست، ایالات متحده آمریکا
سیسیلیا بوکس یک هنرمند برجسته آمریکایی بود. او با تشویق اقوام خود در آکادمی پنسیلوانیا در فیلادلفیا هنر خواند و بعداً در آنجا تدریس کرد. او همچنین در سال 1888 به اروپا سفر کرد (پدرش پاریسی بود) و به مدت 19 ماه در آنجا تحصیل کرد.
زمانی که در اروپا بود، معلمان بوکس به شدت بر او تأثیر گذاشتند، از جمله تونی رابرت فلوری، که امپرسیونیسم را رد کرد. او در مقابل این جنبش و دیگر جنبشهای هنر مدرن مقاومت کرد، اما سبک او بازتاب بسیاری از تکنیکهای آنها، از جمله نقاشی بهصورت عمومی و گرفتن صحنههای روزمره بود.
از جهاتی، بوکس امپرسیونیسم را به نخبگان ثروتمند جهان آورد. او به یکی از پرطرفدارترین پرتره نگاران زمان خود تبدیل شد، اما تمایل داشت سوژه های خود را در لحظات حساس و روزمره به تصویر بکشد.
برخی از بهترین نمونهها عبارتند از Dorothea and Francesca (1898) و Ernesta (1894). علاوه بر این، نقاشیهای رنگ روغن و قلم موی Beaux منعکس کننده امپرسیونیسم است.
بوکس در طول زندگی خود و پس از مرگش جوایز متعددی را کسب کرد. او یک مدال طلا برای یک عمر دستاورد از موسسه ملی هنر و ادبیات و یک مدال طلا در نمایشگاه یونیورسل در سال 1900 دریافت کرد. بانوی اول النور روزولت او را به عنوان “زن آمریکایی که بیشترین سهم را در فرهنگ جهان داشته است.” نامید.
10. کلارا ساترن
متولد: 1860، ویکتوریا، استرالیا
درگذشت: 1940، ملبورن، استرالیا
جنبش امپرسیونیستی استرالیا به مکتب هایدلبرگ معروف بود و کلارا ساترن بخش اساسی آن بود. در واقع، او بیشتر تحصیلات هنری خود را در استرالیا دریافت کرد و بیشتر عمر خود را در آنجا ماند.
ساترن زیر نظر چندین هنرمند برجسته استرالیایی، از جمله G. F. Folingsby، در مدرسه گالری ملی تحصیل کرد. او از دوران کودکی با همسالان خود روابط قوی برقرار کرد و تا پایان عمر در جامعه هنرمندان محبوب ماند.
در سال 1905، ساترن ازدواج کرد و به هایدلبرگ نقل مکان کرد، جایی که بسیاری از هنرمندان دیگر را به منطقه جذب کرد تا نقاشیهای رنگ روغن زیبایی از مناظر اطراف خلق کنند.
ساترن به عنوان مشاور انجمن هنرمندان ویکتوریا و اولین عضو کمیته زن در انجمن هنر استرالیا خدمت کرد. او در طول زندگی خود نمایشگاههای زیادی داشت و جوایز متعددی را از آن خود کرد. یکی از معروفترین نقاشیهای او مزرعه زنبورهای قدیمی است که در گالری ملی ویکتوریا به نمایش گذاشته شده است. او اغلب تنها زنی بود که در نمایشگاهها شرکت می کرد.
11. ادما موریسوت
متولد: 1839، والنسین، فرانسه
درگذشت: 1921، پاریس
ادما موریسو پونتیلون نقاش فرانسوی و خواهر بزرگتر برت موریسو، امپرسیونیست زن دیگر بود. هر دو زن از معلم خود در پاریس، ژان آگوست دومینیک اینگر، تشویق شدند.
در سال 1864، ادما به سالن پاریس پیوست و چندین نقاشی را در چند سال بعد به نمایش گذاشت. او عمدتاً مناظر را نقاشی میکرد. برخی از برجستهترین آثار او که در سالن به نمایش گذاشته شدهاند عبارتند از: ماهیگیر کنار رودخانه و پرترههای خواهرش.
ادما پس از ازدواج در سال 1869 و دور شدن از پاریس، بیشتر نقاشی را متوقف کرد، اگرچه دلیل رسمی آن مشخص نیست. او در طول زندگی خود به حمایت از خواهرش (اغلب برای او ژست گرفتن) و دیگر امپرسیونیستهای زن ادامه داد.
12. الین دانیلسون-گامبوگی
متولد: 1861، فنلاند
درگذشت: 1919، ایتالیا
الین دانیلسون-گامبوگی، یکی از معدود زنان اسکاندیناویایی در این فهرست، پس از خودکشی پدرش عمدتاً توسط زنان بزرگ شد و اتکا به نفس را آموخت. او تحصیلات اولیه خود را در هلسینکی در آکادمی هنرهای زیبا در سال 1881 دریافت کرد.
دو سال بعد، او به پاریس رفت تا نزد گوستاو کورتوا تحصیل کند، اما چند سال بعد به فنلاند بازگشت و در آنجا بیشترین تأثیر خود را بر جنبشهای هنری گذاشت. او آتلیه خود را افتتاح کرد، هنر مدرن را به جوامع خانگی خود آورد، و نماینده فنلاند در صحنه هنر بین المللی بود. او همچنین بسیاری از هنرمندان جوان فنلاندی را تدریس و آموزش داد و میراثی ماندگاری از خود به جای گذاشت.
در دهه 1890، او به ایتالیا سفر کرد و با یک امپرسیونیست ایتالیایی ازدواج کرد. او تا پایان عمر خود در خارج از کشور ماند و در فلورانس، ونیز، پاریس و سایر شهرهای اروپایی نمایشگاه داشت. آثار هنری امپرسیونیستی او به دلیل به تصویر کشیدن صادقانه صحنههایی از زندگی روزمره گاهی بحث برانگیز بود.
13. الیزابت جین گاردنر بوگرو
متولد: 1837، نیوهمپشایر، ایالات متحده
درگذشت: 1922، سنت کلود، فرانسه
الیزابت جین گاردنر بوگرو یک امپرسیونیست مشهور آمریکایی بود. او تحصیلات اولیه خود را در مدارس شبانه روزی و هنری معتبر نیوانگلند دریافت کرد اما در سال 1864 به فرانسه رفت.
زمانی که آنجا بود، او از شخصیت با روحیه و سبک هنری جسورانه خود برای به دست آوردن جایگاهی در میان نخبگان هنری پاریس استفاده کرد. او یکی از اولین هنرمندان زن بود که در سال 1868 در سالن پاریس در کنار مری کاسات آثارش را به نمایش گذاشت. او در نمایشگاه جهانی 1889 مدال برنز گرفت.
در دهه 1870، او با هنرمندی به نام ویلیام آدولف بوگرو آشنا شد و یک رابطه جنجالی را آغاز کرد. این دو در سال 1896 ازدواج کردند. فعالیت هنری او به شدت بر او تأثیر گذاشت. بسیاری از نقاشیهای معروف او، از جمله چوپان دیوید پیروز و روت و نائومی، صحنههای کتاب مقدس یا مذهبی را به تصویر میکشند. برخی دیگر صحنههای متحرک مردم عادی را به تصویر میکشند.
14. الیزابت نورس
متولد: 1859، اوهایو، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: 1938، پاریس
اگرچه الیزابت نورس متولد آمریکا بود، اما بیشتر دوران حرفهای درخشان خود را به عنوان یک نقاش و عضو برجسته جامعه هنری در پاریس گذراند. او در سالن پاریس آثارش را به نمایش گذاشت و در چندین نمایشگاه بین المللی جوایزی را به دست آورد که اغلب تنها هنرمند آمریکایی بود که این کار را انجام میداد.
با وجود موفقیت او در صحنه بین المللی، نورس تقریباً به طور کامل توسط آمریکاییها آموزش دیده بود. او سالهای اولیه کار خود را به نقاشی مناظر و صحنههای سبک گذراند.
در طول زندگی حرفهایاش، او حتی در میان همکاران مردش به خاطر حمایت از خود صرفاً از طریق نقاشی برجسته بود. او نه تدریس کرد، نه ازدواج کرد و نه حامیان ثروتمندی داشت. به همین دلیل، او در کنار هنرمندان دیگری مانند مری کاسات، یک “زن جدید” در نظر گرفته شد.
پس از نقل مکان به پاریس در سال 1887، او به سرعت تحصیلات خود را در آکادمی جولیان زیر نظر گوستاو بولانگر به پایان رساند. زمانی که آنجا بود، او ارتباطات مهمی برقرار کرد. او را بیشتر به خاطر نقاشی زنان، به ویژه زنان فقیر و زنانی که از خانواده خود مراقبت میکردند، به یاد میآورند.
15. الن تسلف
تولد: 1869، هلسینکی
درگذشت: 1954
الن تسلف نقاش فنلاندی بود که زندگی اولیه او به شدت تحت تأثیر امپرسیونیستها، به ویژه ادوارد مانه و یوجین کریر بود. هنگامی که در دوران جوانی به دور اروپا سفر میکرد، نور طبیعی در شهرهایی مانند فلورانس توجه او را به خود جلب کرد. او از بسیاری از تکنیکهای نقاشان امپرسیونیست برای خلق مناظر باشکوه استفاده کرد.
بعدها در زندگی، آثار او منعکس کننده جنبشهای معاصری بود که در پی هر دو جنگ جهانی ظهور کردند. او نیز مانند الین دانیلسون-گامبوگی، اثری محو نشدنی در صحنه هنر فنلاند بر جای گذاشت.
16. اما لوستادت چادویک
متولد: 1855، استکهلم، سوئد
درگذشت: 1932، آوینیون، فرانسه
اما لوستاد-چادویک بیشتر دوره آموزشی هنری خود را در آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای سوئد به پایان رساند. در سال 1881، او چندین ماه را در آکادمی جولیان در پاریس زیر نظر تونی رابرت فلوری گذراند.
او پس از اولین نمایش خود به طور مرتب در سالن پاریس نمایشگاه میگذاشت. برخی از مشهورترین نقاشیهای امپرسیونیستی او شامل استراحت و کنار دریا میشود. بعداً در زندگی، او با سایر حرکات هنری و حتی گرافیک آزمایش کرد.
او و همسرش (فرانسیس بروکس چادویک نقاش آمریکایی) در اواخر دهه 1880 به شمال مرکزی فرانسه نقل مکان کردند و به ایجاد یک مستعمره هنرمندان در آنجا با مهاجرانی از سراسر جهان غرب کمک کردند. اکثر آنها امپرسیونیستهای همکار بودند و در این کار صلح آمیز همکاری میکردند.
17. اوا گونزالس
تولد: 1849، پاریس
درگذشت: 1883، پاریس
اگرچه اوا گونزالس عمر کوتاهی داشت، اما یکی از مهم ترین امپرسیونیستهای زن به همراه مری کاسات بود. در حالی که او هنوز یک هنرمند بسیار جوان بود، تنها شاگرد رسمی ادوارد مانه شد.
گونزالس آثار خود را به طور مکرر به نمایش گذاشت که با تحسین بسیاری از منتقدان مواجه شد. با این حال، این ستایش اغلب در ردای تبعیض جنسی پوشانده میشد، زیرا منتقدان کار او را با مردان مقایسه کردند و آن را مردانه توصیف کردند.
برخی از مشهورترین آثار او عبارتند از Box at theatre des Italiennes و Plage de Dieppe.
18. فانی چوربرگ
متولد: 1845، واسا، فنلاند
درگذشت: 1892، هلسینکی
فانی چوربرگ با غلبه بر چالشهای شخصی اشتیاق خود را برای نقاشی مناظر و طبیعت بیجان دنبال کرد. با وجود مرگ زودهنگام مادرش، او در هلسینکی، دوسلدورف، آلمان آموزش دید و سپس به پاریس نقل مکان کرد.
مانند بسیاری از امپرسیونیستهای اولیه، او به دلیل سبک نقاشی و انتخاب موضوعات مورد انتقاد شدید قرار گرفت. با وجود این، او برنده چندین جایزه مهم از جمله جایزه برتر Dukaat از انجمن هنر فنلاند در سال 1879 شد.
پس از مرگ برادر بزرگترش در سال 1880، شوربرگ متأسفانه نقاشی را متوقف کرد. او قبل از مرگش 12 سال بعد دیگر هرگز نقاشی نکرد. با این حال، او بیش از 300 نقاشی را در کارنامه کوتاه خود تولید کرد، از جمله شوک چاودار و منظره در مهتاب.
19. هانا هیرش-پائولی
تولد: 1864، استکهلم
درگذشت: 1940، سولنا، سوئد
هنر هانا هیرش پائولی گرایش های طبیعت گرایانه دارد. مانند بسیاری از معاصران امپرسیونیست خود، او ترجیح داد مناظر، پرتره ها، و حتی طبیعت بی جان از چیزهای معمولی را نقاشی کند و آنها را با زندگی و معنا آغشته کند.
او آموزش اولیه خود را در آکادمی سلطنتی سوئد گذراند اما مانند بسیاری دیگر به پاریس نقل مکان کرد. در آنجا، او روابط نزدیکی با چندین امپرسیونیست زن دیگر مانند اوا بونیر برقرار کرد. پرتره ای از دوست دیگر، هنرمند ونی سولدان-بروفلد، با واکنش ها و جنجال های زیادی به خاطر شیوه معمولی که یک زن را به تصویر میکشید، مواجه شد.
او مدال مقام سوم را در نمایشگاه جهانی 1889 به دست آورد و در نمایشگاههایی در سراسر اروپا و ایالات متحده شرکت کرد. او در اواخر عمر عمدتاً پرتره نقاشی کرد، اما به استفاده از رنگ ضخیم رایج در بین امپرسیونیستها ادامه داد.
20. هریت باکر
تولد: 1845، هلمسترند، نروژ
درگذشت: 1932، اسلو
هریت باکر از خانوادهای ثروتمند بود و در بسیاری از مدارس هنری معتبر در آلمان و کشور خود نروژ آموزش دید. وقتی جوان بود، همراه با خواهر پیانیستش، در سراسر اروپا سفرهای زیادی داشت. او در معرض جنبشهای هنری جدید در ژانرهای مختلف از جمله امپرسیونیسم قرار گرفت.
باکر در سال 1878 به پاریس نقل مکان کرد و در آنجا با نقاشی خود به نام تنهایی شروع به کار کرد. او با مادام ترلات د وینی آموزش دید. او همچنین از نزدیک با کیتی کیلند کار کرد. در سال 1889، او مدال نقره را در نمایشگاه جهانی کسب کرد.
در پایان دهه 1880، او به نروژ بازگشت و مدرسهای برای نقاشان تأسیس کرد. در نروژ از او به عنوان یکی از تأثیرگذارترین نقاشان زمان خود یاد می شود. یکی از مشهورترین نقاشیهای او، تعمید در کلیسای تانوم، ابتدا در اسلو و سپس در نمایشگاه جهانی شیکاگو در سال 1893 به نمایش گذاشته شد.
21. هلن مک نیکول
متولد: 1879، تورنتو، کانادا
درگذشت: 1915، دورست، انگلستان
هلن مک نیکول در رواج امپرسیونیسم در کشور خود کانادا نقش اساسی داشت. او با وجود اینکه از خانوادهای ثروتمند بود، در دو سالگی شنوایی خود را از دست داد. او عمدتاً به غیر از آنچه که میتوانست از زبان معلمان محلی بخواند، به خودش آموزش میداد.
او توانست در مدرسه هنرهای زیبای اسلید در انگلستان تحصیل کند و سپس برای تحصیل به مونترال بازگشت. او با نقاشی مناظر، کودکان و زنان نامی برای خود دست و پا کرد.
او به لطف استفاده تخصصی از نور و رنگ روشن، مقاومت در برابر امپرسیونیسم را برای کاناداییها غیرممکن کرد. او اغلب موضوعات خود را در فضای باز نقاشی میکرد و از ضربات قلم موی خاص امپرسیونیستها استفاده میکرد. شما میتوانید آن را در نقاشیهایی مانند The Apple Gatherer و Montreal en Hiver ببینید.
اندکی قبل از مرگ زودهنگام او، انجمن سلطنتی هنرمندان بریتانیا او را در سال 1913 به صفوف خود برگزید. یک سال بعد، او همچنین به عضویت آکادمی سلطنتی هنرهای کانادا انتخاب شد.
22. هلن شورفبک
تولد: 1862، هلسینکی
درگذشت: 1946، سوئد
هلن شورفبک یکی از مشهورترین هنرمندان فنلاندی تمام دوران است. امپرسیونیسم بر او تأثیر گذاشت، اما بعداً در حرفه خود، به جنبشهای هنری مدرنتر، به ویژه رئالیسم تغییر کرد. او را گاهی ادوارد مونک فنلاندی مینامند.
از بسیاری جهات، Schjerbeck انتظارات جامعه خود و دنیای هنر را رد کرد. برخی از نقاشیهای اولیه او صحنههای تاریخی دراماتیک بودند که معمولاً قلمرو هنرمندان مرد بودند. او برای تکمیل تحصیلات خود در سال 1880 به پاریس نقل مکان کرد، اما در ابتدا با استقبال گرمی مواجه نشد.
چندین سال بعد، او به سراسر سرزمین اصلی اروپا و اسکاندیناوی سفر کرد. سرانجام به فنلاند بازگشت و در آنجا به نقاشی و تدریس ادامه داد. کار او هم طبیعت گرایانه و هم آوانگارد بود.
23. جین پترسون
متولد: 1876، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: 1965، ایالات متحده آمریکا
جین پترسون یک هنرمند آمریکایی بود. او امپرسیونیست بود و آثاری را نیز تحت تأثیر جنبش اکسپرسیونیستی خلق کرد. او تا حد زیادی خودآموخته بود تا اینکه در پایان قرن نوزدهم در مؤسسه پرات در بروکلین، نیویورک ثبت نام کرد، زمانی که هنوز نسبتاً جدید بود.
پترسون به خصوص برای زنی در زمان خود بسیار خوش سفر بود. او به سراسر اروپا سفر کرد و حتی به تنهایی از مصر و شمال آفریقا دیدن کرد. او در پاریس زندگی میکرد و با پابلو پیکاسو، هانری ماتیس و گرترود اشتاین تعامل داشت. همه آنها بر او تأثیر گذاشتند و او نیز بر کار آنها تأثیر گذاشت.
پترسون یک نقاش پرکار بود که از محدود کردن محدودیتهای ایدئولوژیک خودداری کرد. او یکی از اولین آمریکاییهایی بود که هنر مدرن را به ایالتهای آمریکا آورد. او در طول زندگی خود برنده جوایز متعددی شد و 80 نمایشگاه انفرادی برگزار کرد.
24. جین ساترلند
متولد: 1853، نیویورک، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: 1928، استرالیا
جین ساترلند یک هنرمند مهم استرالیایی بود (خانواده او در کودکی از ایالات متحده بازگشتند). او به مکتب هایدلبرگ تعلق داشت که اساساً کانون امپرسیونیسم در آن دوران بود. او نه تنها با نقاشیهایش، بلکه با کارهایی که برای کمک به دیگر هنرمندان زن انجام داد، اثری ماندگار از خود بر جای گذاشت.
ساترلند در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در آکادمی هنر ویکتوریا، انجمن هنرمندان ویکتوریا، و انجمن هنرمندان استرالیایی آموزش دید و آثارش را به نمایش گذاشت.
25. جولی دلنس-فورگارد
متولد: 1859، پاریس
درگذشت: 1892، پاریس
جولی دلنس-فورگارد اگرچه عمر کوتاهی داشت، یک زن امپرسیونیست ماهر بود. او در آکادمی جولیان تحصیل کرد و برای نمایشگاههایش در سالن پاریس جوایز افتخاری دریافت کرد. در سال 1889، او برنده جایزه افتخاری در نمایشگاه جهانی شد.
او در اوایل دوره آموزشی، با لوئیز کاترین برسلاو، دانشجوی دیگرش دوست شد و آن دو در زندگی و حرفه یکدیگر فعال ماندند. او در سال 1886 با همکار نقاش و معلم پل لوئیز دلنس ازدواج کرد.
تعدادی از نقاشیهای او در حال حاضر در یک مجموعه خصوصی هستند، اگرچه پرتره برسلاو از نقاشیهای او در فضای باز در MCBA فرانسه آویزان است. یکی از معروفترین نقاشیهای او ازدواج است که مهمانان را در پیشزمینه و جشن عروسی را بهعنوان جزئیات جزئی پسزمینه قرار میدهد.
26. جولی مانه
تولد: 1878، فرانسه
درگذشت: 1966م
جولی مانه از خانواده سلطنتی هنر بود. او تنها فرزند برت موریسو بود و عمویش ادوارد مانه بود. هر دوی آنها و همچنین سایر هنرمندان برجسته در حلقه او بر کار او تأثیر گذاشتند.
او در طول دوران کودکی خود اغلب برای پیر آگوست رنوار مدل میشد. دفتر خاطرات نوجوان او، بزرگ شدن با امپرسیونیستها، زمان او را با او و همچنین دگا، مونه و سیسلی ثبت میکند.
مانه در نوع خود هنرمندی ماهر بود. بسیاری از آثار او برای دههها در یک مجموعه خصوصی باقی ماندند، اما موزه مارموتان مونه در فرانسه برای یافتن نقاشیهای او و نمایش آنها در معرض دید عموم تلاش کرده است.
27. کیتی کیلند
متولد: 1853، استاوانگر، نروژ
درگذشت: 1914، اسلو
با وجود اینکه کیتی کیلند از او به خوبی یاد نمیشود، یک هنرمند و فعال زن بود. کیتی که در خانوادهای ثروتمند به دنیا آمد، تا بزرگسالی بیشتر خودآموز بود، تا زمانی که با هنرمند منظره، هانس گود شروع به مطالعه کرد.
در سال 1875، او برای پیوستن به یک مستعمره هنرمندان نروژی به مونیخ نقل مکان کرد. در دهه 1880، او به Jaeren در جنوب نروژ سفر کرد و یکی از مشهورترین نقاشیهای خود را خلق کرد. Sommernacht یا شب تابستان، رنگ روغن روی بوم به سبک امپرسیونیستی است. او آن را در نور طبیعی نقاشی کرد و زیبایی اثیری زمین را در آن لحظه زودگذر قبل از غروب کامل خورشید به تصویر کشید.
سالها بعد، کیتی مانند بسیاری از معاصران امپرسیونیست خود به پاریس نقل مکان کرد. در آنجا، او سرانجام نقاشیهای خود را از جمله در چهار نمایشگاه جهانی به نمایش گذاشت. او همچنین در آکادمی کولاروسی تدریس کرد و در سال 1884 انجمن نروژی حقوق زنان را تأسیس کرد.
28. لیدی الیزابت باتلر
متولد: 1846، لوزان، سوئیس
درگذشت: 1933، شهرستان میث، ایرلند
لیدی الیزابت باتلر که با نام الیزابت تامپسون نیز شناخته می شود، یک امپرسیونیست غیرعادی بود. اگرچه او در بسیاری از آکادمیهای مشابه آموزش دید و از بسیاری از تکنیکهای امپرسیونیستی متمایز استفاده کرد، اما عمدتاً صحنههای تاریخی را نقاشی کرد. اکثر امپرسیونیستها، مانند ماری براکموند و مری کاسات، عمدتاً مناظر و پرترهها را نقاشی میکردند.
او پس از نقل مکان به پاریس در سال 1870، نقاشی صحنههای جنگ را آغاز کرد. زمانی که در آنجا بود، از موزههای بسیاری بازدید کرد و همه چیز را از هنرهای تزئینی گرفته تا هنر ژاپنی به کار برد. او به ویژه توسط نقاشیهای لحظات بزرگ در نبردها تحت تاثیر قرار گرفت. جایی که او استعدادهای خود را در بیشتر دوران حرفهای خود هدایت کرد.
باتلر که با موج غرور در امپراتوری بریتانیا تقویت شده بود، در طول زندگی خود از تحسین بسیاری برخوردار شد. معاصران بهویژه از اینکه یک زن میتوانست چنین آثار مفصل و گویا درباره جنگ بسازد، شوکه شده بودند.
یکی از معروفترین آثار او رول کال است که توسط ملکه ویکتوریا خریداری شده است. میتوانید ببینید که امپرسیونیسم در نقاشیهایی مانند بقایای یک ارتش چقدر بر او تأثیر گذاشته است. او پس از ازدواجش در سال 1877 با یک افسر ارتش بریتانیا، به عنوان یک هنرمند مشهور به سراسر امپراتوری بریتانیا سفر کرد.
29. لورا مونتز لیال
متولد: 1860، وارویک شایر، انگلستان
درگذشت: 1930، تورنتو
خانواده لورا مونتز لیال اگرچه در انگلستان به دنیا آمد، اما زمانی که او کودک بود به کانادا نقل مکان کردند. او در محل تحصیل کرد و سپس در سال 1882 به تورنتو نقل مکان کرد تا در مدرسه هنر انتاریو نزد جورج اگنیو رید تحصیل کند. پس از این آموزش اولیه، در سال 1891 به پاریس نقل مکان کرد و در آکادمی کولاروسی تحصیل کرد.
زمانی که در آنجا بود، با ویلهلمینا داگلاس هاولی، هنرمند همکارش آشنا شد و با او دوست شد، که به او کمک کرد تا تکنیکهای نقاشی امپرسیونیستی را به او معرفی کند. در بازگشت به خانه، نقاشیهای او مورد تحسین قرار گرفت و او تصمیم گرفت قبل از پایان قرن به کانادا بازگردد.
مونتز که هنوز ازدواج نکرده بود، یک استودیوی هنری در تورنتو راه اندازی کرد و به جمع آوری ستایش برای پرترههای زنان و کودکانش ادامه داد. او چندین نمایشگاه اختصاصی داشت و آثار خود را در آکادمی سلطنتی هنرهای کانادا، نمایشگاه پان آمریکن و غیره به نمایش گذاشت.
بسیاری از نقاشیهای او بر پیوند بین مادر و فرزندان، معصومیت بینظیر دوران کودکی و لحظات لطیف و روزمره تأکید دارند. او اولین زنی بود که به شورای اجرایی انجمن هنرمندان انتاریو منصوب شد و در طول زندگی خود برای حقوق زنان مبارزه کرد.
30. لیلا کابوت پری
متولد: 1848، بوستون، ماساچوست، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: 1933، نیوهمپشایر، ایالات متحده آمریکا
لیلا کابوت پری یک امپرسیونیست زن و هنرمند آمریکایی پر سفر بود که پس از دیدن آثار مونه در پاریس در سال 1889 به یک امپرسیونیست تبدیل شد. او به او کمک کرد تا تکنیکهای نقاشی امپرسیونیستی را به طور غیررسمی یاد بگیرد، زیرا او هرگز شاگردی نگرفت.
قبل از آن، امپرسیونیستهای کلاسیک اغلب آموزشهای هنری پری را لمس میکردند. او در بوستون نزد یکی از شاگردان سابق آکادمی جولیان تحصیل کرد و پس از نقل مکان به پاریس در اواخر دهه 1860، در آکادمی کولاروسی تحصیل کرد. او همچنین رئالیسم را در مونیخ خواند.
پری در طول مدت اقامتش در اروپا آثار خود را به طور گسترده به نمایش گذاشت، اما در سال 1889 به ایالات متحده بازگشت و در آنجا بسیار مشهور شد. او همچنین ازدواج کرد و چندین سال در خارج از کشور ژاپن زندگی کرد و در آنجا به معرفی و رایج کردن امپرسیونیسم کمک کرد. مواد و هنر ژاپنی نیز بر او تأثیر گذاشت.
پری یک نقاش پرکار بود که در طول زندگی خود صدها اثر خلق کرد. از مشهورترین آثار او میتوان به «در باغ ژاپنی» و «بانویی با کاسه بنفشه» اشاره کرد. او همچنین شاعری با استعداد بود.
31. لوئیز کاترین برسلاو
تولد: 1856، مونیخ
درگذشت: 1927، سوئیس
لوئیز کاترین برسلاو که در آلمان به دنیا آمد، در سوئیس بزرگ شد و تبار یهودی لهستانی داشت، یک امپرسیونیست زن دیگر در این لیست است. پس از مرگ پدرش در دوران کودکی، او را برای زندگی در صومعه فرستادند. زمانی که آنجا بود، خودش طراحی و نقاشی را آموزش داد. او به طور طبیعی استعداد کافی برای پذیرش در آکادمی جولیان در دهه 1870 داشت.
برسلاو سالها در پاریس ماند و در کنار نقاشان دیگر (مانند رقیبش ماری باشکیرتسف) تحصیل کرد و با بسیاری دیگر از جمله دگا و رودن دوست شد. او همچنین یک شراکت مادام العمر و آزاد را با مادلین زیلهارت آغاز کرد.
نقاشیهای برسلاو تقریباً همه امپرسیونیستی هستند. او از ضربات قلم مو کوتاه و استفاده غلیظ از رنگ استفاده کرد. او همچنین پرتره میکشید، اما نه از شخصیتهای ملی یا تاریخی. او ترجیح میداد زنان زندگی خود، به ویژه زیلهارت را در موقعیتهای روزمره نقاشی کند. او اولین زن خارجی بود که برنده جایزه لژیون افتخار فرانسه شد.
32. ماریان استوکس
تولد: 1855، اتریش
درگذشت: 1927، انگلستان
ماریان استوکس در طول زندگی خود به عنوان یک هنرمند برجسته زن شناخته میشد. او عمدتاً در امپرسیونیسم کار میکرد، اما بعدها در زندگی عناصری از جنبشهای مدرنتر را نیز وارد کار خود کرد.
استوکس مانند بسیاری از همسالانش در پاریس تحصیل کرد. او در آنجا با بسیاری از زنان و هنرمندان از جمله هلن شورفبک و آنا آرچر دوست شد. با وجود روابط فرانسویاش، اولین نقاشی او (بازتابها) در لندن در آکادمی سلطنتی به نمایش گذاشته شد.
استوکس بیشتر باقیمانده دوران حرفهای خود را در انگلستان گذراند، اگرچه او و همسرش در خلوتگاه هنرمندان در اسکاگن دانمارک به آرچر پیوستند. او به طور گستردهای به سراسر جهان سفر کرد و در بسیاری از مکانها از جمله نمایشگاه جهانی 1893 در شیکاگو آثارش را به نمایش گذاشت.
کار او متهورانه و متنوع بود. مورخان هنر به تأثیرات متفاوت ماری براکموند تا رافائل اشاره میکنند. برخی از امپرسیونیستترین نقاشیهای او عبارتند از «در راه زمینها» و «رویاهای شیرین».
33. ماری باشکیرتسف
متولد: 1858، پولتاوا، امپراتوری روسیه (اوکراین کنونی)
درگذشت: 1884، پاریس
با وجود اینکه ماری باشکیرتسف تنها 25 سال زندگی کرد، اثری ماندگار در هنر، ادبیات و امپرسیونیسم بر جای گذاشت. او که در خانواده ای ثروتمند به دنیا آمد، در سال 1877 به پاریس رفت تا در آکادمی جولیان تحصیل کند. او تا زمان مرگش در شهر ماند.
او در طول زندگیاش، بسیاری از نقاشیهای امپرسیونیستی خود را به نمایش گذاشت که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. میتینگ، پرتره او از کودکان در یکی از محله های فقیر نشین پاریس، شاید بهترین استقبال را داشت و یکی از آخرین تصاویر او بود.
باشکرتسف همچنین نویسندهای ماهر بود. او مقالات متعددی در دفاع از حقوق زنان، به ویژه در هنر منتشر کرد. او از یک نام مستعار استفاده کرد، “Pauline Orrel”.
او همچنین از سن 13 سالگی یک دفتر خاطرات دقیق داشت. در آن، او در مورد تحصیلات خود، سایر هنرمندان و رویاپردازانی که با آنها ملاقات کرد، و تجربه یک زن جوان با استعداد در دنیای مردانه می نویسد. خانوادهاش نوشتههای او را در کتابی که پس از مرگش منتشر شد، جمعآوری کردند.
0 Comments